Fragment Mozart, beluisteren in de klas, 26-9-2007
De piano is vergeleken met de strijkers ingetogen, maar heeft wel dezelfde emoties. De piano is ook iets waar de strijkers op kunnen terugvallen. De emotie die het muziekstuk wil uitroepen zou nooit zo overkomen als de piano er niet was, het was de basis voor de emotie.
Uiteindelijk deed het stuk mij denken aan het oude sprookje ‘Het meisje met de zwavelstokjes’ van de Deen Hans C. Andersen. In mijn hoofd is de waarheid van het verhaal een beetje veranderd en ben ik tot de volgende hersenspinsel gekomen:
Zwavelstokjes
Wind
Striemen
Kil
Geluk
Haard
Warmte
Buiten
Uitgeschreven:
Soms is ze emotioneel. Ziet ze de warmte van de mensen binnen. De vonken uit de haard, de geur van spek, vet en koffie. De geur van hars van de dennenboom die de kamer vult. Maar vaker is ze hard voor zichzelf, ze bedenkt: ik kan wel voor mijzelf zorgen, omdat het moet. Hierbuiten, hierbuiten is niemand met wie ik rekening hoef te houden. Ik ben niet alleen. Mijn gedachten leven met mij. Sterven met mij.
