Een traan blinkt en valt
Neer op de rode aarde
En verdwijnt, verdampt
Zonder enige waarde
Het dier krijst
Zoals alleen een dier dat doet
De grond prijst de halfdode
Zijn geur is leven, zoet.
De gieren dansen hun dodendans
In de zinder van de zon
De lege vlakte eist een leven
Dat kort geleden pas begon
De geur van water, leven nog op de tong
Een wrange martel, deze leegtemoord
En zoals het leven dit dier op zijn poten dwong
Zo spreekt de dood tot hem het laatste woord.
