In oktober omhult de reusachtige zeepbel ons zelfgecreëerde paradijs
Van teveel mensen, teveel auto’s en gevaar.
Zo veranderde de diamant al spoedig in een blaar
Niet glanzend meer maar grauw en grijs.
Pijnlijk is dan de druk van binnenuit.
De tergende spanning op de overkapping.
Nog even en dan knapt ie.
Een scheurtje in de buitenkant en het vocht gutst eruit.
Roekeloos rennen de mensen in het rond
Op zoek naar een droog onderkomen.
Boos schuilen zij onder hoge bomen
En vervuilen hun schoenen met doorweekte grond.
