9 oktober 2007 door Irene
Quattro Formatie
Benodigdheden
Bodem:
- Inzet
- Lef
- Enthousiasme
- Discipline
Basis:
- Voorkennis
- Doorzettingsvermogen
- Concentratie
- Vindingrijkheid
Top:
- Creativiteit
- Kritische blik
- Perfectionisme
Bodem
Gooi de Inzet, het Lef, het Enthousiasme en de Discipline in een beslagkom. Pak een sterke staafmixer en meng deze ijzersterke ingrediënten een kwartier, tot ze zijn vermengd tot een gladde pap. Laat dit ijzersterke beslag voor de bodem van de voortreffelijke Quatrro Formatie even staan tot het deeg goed gerezen is.
Basis
Met de Voorkennis die wij allen beschikken zijn wij in staat de klomp deeg om te vormen tot een prachtig rond geheel.
De Vindingrijkheid moet eerst in uiterste Concentratie tien minuutjes geklopt worden, zodat alle deurtjes van de geest openslaan. Een flinke schuit uit het flesje Doorzettingsvermogen is het geheime ingrediënt die de sobere saus tot een prachtig glad en kleurrijk goedje omtovert.
De saus dient met een soepele hand te worden uitgesmeerd over de stevige bodem. Een minuutje voorverwarmen is genoeg om het verdere proces op gang te brengen.
Top
Als laatste, belangrijkste onderdeel van dit langdurige proces zijn wij bij de top belandt. Met een Kritische Blik meet men een grote dosis Perfectionisme af. Dit moet over de basis worden gesmeerd. Daarna wordt het laatste en meest cruciale ingrediënt toegevoegd; Creativiteit.
Met creativiteit mag nooit zuinig omgesprongen worden. Sterker nog, gooi alles over de top als extra smaakmaker.
Laat dit gerecht acht weken rijzen en er kan gesmuld worden van een prachtig, smakelijk eindproduct.
Geplaatst in Introductie | 1 reactie »
9 oktober 2007 door anneliesopmeer
Vanachter haar masker kijkt ze naar de dansende mensen. Ze hoort het geritsel van de baljurken en het schuiven van voeten. Het licht van de kaarsen weerkaatst op het glas van de grote kroonluchter die op zijn beurt kleine lichtvlekjes op de mensen onder hem werpt. Het lijken sterren, duizenden sterren. Maar het is schijn, het is niet echt. Dit is niet haar wereld, niet haar leven. Het geritsel van de jurken verandert in het razen van een najaarsstorm. Het schuiven van de voeten verandert in het gedreun van een onweersbui.
Zo snel haar baljurk het toe laat rent ze door de zaal, door de grote openstaande deuren de tuin in. Ze kijkt omhoog en ademt de frisse avondlucht diep in. Dan sluit ze haar ogen en voelt hoe haar lichaam in duizenden stukjes uiteenvalt. In duizenden sterren.
Geplaatst in Mozart | Leave a Comment »
8 oktober 2007 door loesja
De grote lege gang en ikwe zijn samen, maar ik ben alleenTwee schoonmakers vegen de grote lege gangwe zijn met z’n drieën in de grote lege gang en toch ben ik nog steeds alleenEen kantoormiep huppelt vluchtig voorbij, tegen niemand in het bijzonder zegt ze ‘hoi’we zijn met z’n vieren in de grote lege gangSamen in de grote lege gangsamen maar toch alleen
Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie »
8 oktober 2007 door loesja
Een klank, voeten beginnen ritmisch te bewegen, naaldhakken trippelen voorbijik zie een intense blikEen dirigent met zijn pianist, bassist en violistenklanken, bewegingen ik zie een intense blikDiamanten, opgestoken haren, een zwierende jurkze schenkt hem een intense blik
Geplaatst in Dichtsel | 1 reactie »
8 oktober 2007 door loesja
Woensdag
Zoeken en kiezen
Knippen en plakken
Maak een moodboard
Mijn mood: moe
Donderdag
Het stormt binnen in mij
Het ene moment is het een blije storm die een gelukzalige glimlach op mijn gezicht tovert
Het volgende is het een ongelukkige storm die mijn lippen doet pruilen
Ik ben gelukkig, maar ik ben het ook niet
Ik wil schreeuwen, lachen en huilen tegelijk
Ik wil dansen, dansen om te vergeten
Dansen om even aan niets te denken
Dus ik dans, ik spring en mijn hoofd is even leeg
Ik stop, sta stil en de storm is weer terug
Vandaag voel ik me net een stuiterbal
Vrijdag
Shit
Verkeerde trein gepakt
Terug
Te laat
Later
Shit
Trein gemist
Slapen
Zaterdag
Ik moet helemaal niets
en dus wil ik van alles
alles wat ik leuk vind
en nog veel meer
Zondag
Het viel me alles mee
Maandag
Stil
O, fijne stilte
Even alleen
Rust
Het is donker buiten
Donker en stil
En het is fijn
Fijn om heel even de enige te zijn
Dinsdag
Druk, de hele dag druk
En daarna
Alleen nog maar moe
Heel erg moe
Dus laat me
Ik ben moe
Geplaatst in Dagdichtsels | Leave a Comment »
3 oktober 2007 door jsper
Gaddimedeog, allemaal. De Dramateurs van de Ronde Tafel zijn natuurlijk niet compleet zonder een juiste introductie van de groep De Eitcaders. Het zal de oplettende lezer annex puzzelaar niet zijn ontgaan hoe we aan deze naam zijn gekomen. De vier uiterst creatieve geesten die De Eitcaders maken wat het is, zijn op alfabetische volgorde Anneloes, Jasper, Stephanie en Vivianne. De komende weken gaan wij als groep dichten tot we er bij neervallen. Denken, observeren, schrijven, schrappen, typen, lezen en dat dan de hele dag door, zeven dagen in de week. Nee, wij gunnen onze inmiddels flink getrainde hersenen geen moment rust, dat moge duidelijk zijn. We streven er dan ook naar om ons zodanig te ontwikkelen gedurende deze eerste zeven weken, dat we veel meer gevoel gaan krijgen voor gedichten, tekst, woorden en letters. En natuurlijk om onze families aankomende 5 december flink te verbazen.
Geplaatst in Introductie | Leave a Comment »
3 oktober 2007 door kristel84
Liefde
Kus
Vreemdgaan
Houden van
Verdriet
Trouwerij
Gebroken hart
Geplaatst in Dichtsel | Leave a Comment »
3 oktober 2007 door kristel84
Het Begin
Voor anderen het midden, voor mij het begin
Zucht…
Vandaag weer verplichtingen
Geen zin
Ik vraag me af
Een lange dag
Wat leer ik vandaag?
Dat vraag ik me af…
Wat is het nut?
Dat vraag ik me af…
Wat kan ik ermee?
Dat vraag ik me af…
Sollicitatie
Ik voel spanning
Zenuwen
Ik beantwoord de vragen
Ik praat over mezelf
Meer kan ik niet doen
Ik bijt op mijn nagels
De telefoon rinkelt
Goed of slecht
Het nieuws maakt mij blij
Het weekend kan beginnen
Vrijheid
Ik hoef niets
Ik moet niets
Alles kan
Alles mag
Ik kan, ik mag, ik wil doen wat ik zelf wil!
Vreugde
We praten
We praten samen
We lachen
We lachen samen
We vieren
We vieren samen
We vieren samen jouw verjaardag
Dramadag
Ik moet
Maar ik wil niet
Tegenzin
Er tegen aan!
Geplaatst in Dagdichtsels | Leave a Comment »
3 oktober 2007 door kristel84
Goochelaars maken het onmogelijke mogelijk. Ze vermaken het publiek met onvergetelijke shows waarin schijnbaar onverklaarbare gebeurtenissen plaatsvinden. Iedere goochelaar heeft een specialiteit, bijvoorbeeld het goochelen met kaarten of doen verdwijnen van mensen of voorwerpen. Onze specialiteit is taal, en dat maakt ons onvervalste taalgoochelaars. Ons doel is, net als bij elke andere goochelaar, het vermaken van ons publiek. Gewapend met het woord trekken wij ten strijde. Een strijd waarin we treffende creaties uit onze hoge hoed willen toveren. Geen angstig wit konijn ditmaal, maar mooie woordcombinaties, krachtige verhalen en pakkende teksten. Tijdens deze strijd zal er natuurlijk ook ongetwijfeld het een en ander misgaan. Zoals het konijn dat niet tevoorschijn wil komen, en zich verstopt in de diepe duisternis van de hoed. Een goochelaar zou geen goochelaar zijn, als hij niet leert van deze fouten. Dit is dus ook wat wij, Kristel, Marco, Jolien en Jochem, willen. Leren van onze fouten, en uiteindelijk de strijd met onze woorden omzetten in een fantastische goochelact.
Geplaatst in Introductie | 1 reactie »
3 oktober 2007 door niiwino
Fragment Mozart, beluisteren in de klas, 26-9-2007
De piano is vergeleken met de strijkers ingetogen, maar heeft wel dezelfde emoties. De piano is ook iets waar de strijkers op kunnen terugvallen. De emotie die het muziekstuk wil uitroepen zou nooit zo overkomen als de piano er niet was, het was de basis voor de emotie.
Uiteindelijk deed het stuk mij denken aan het oude sprookje ‘Het meisje met de zwavelstokjes’ van de Deen Hans C. Andersen. In mijn hoofd is de waarheid van het verhaal een beetje veranderd en ben ik tot de volgende hersenspinsel gekomen:
Zwavelstokjes
Wind
Striemen
Kil
Geluk
Haard
Warmte
Buiten
Uitgeschreven:
Soms is ze emotioneel. Ziet ze de warmte van de mensen binnen. De vonken uit de haard, de geur van spek, vet en koffie. De geur van hars van de dennenboom die de kamer vult. Maar vaker is ze hard voor zichzelf, ze bedenkt: ik kan wel voor mijzelf zorgen, omdat het moet. Hierbuiten, hierbuiten is niemand met wie ik rekening hoef te houden. Ik ben niet alleen. Mijn gedachten leven met mij. Sterven met mij.
Geplaatst in Mozart | Leave a Comment »